dress can be compared to love.. you have to choose the right dress for the right place for the right time
borrowing someone's dress will have to return one day sad point is when you do love that dress but it's not yours anyway
dress can be compared to love
some dress really look good on others but look disaster on us
on the other hand.. some imperfect dress suit us so great
some dress is just to good for us and some dress is just too bad..
i'm finding my perfect dress
sometimes i am luaghed at in funny ones sometimes some dress look so great but i feel so uncomfortable in it sometimes..i have no dress to put on and feel so shame
one thing i'm so sure is to buy the dress i've already tried on not just ideal imaginary one
dress can be compared to love
you just have to change.. everyday
but for wedding dress..
want to have just once in life time
here's a story of my dresses these days..
.................................................................
วุ่นวาย เหนื่อย
แต่สนุก
ตามปกติวิสัย
.................................................................
นัดเจอกับพี่ปุ๊ก พี่ปุ๊กเป็นแฟนไดอีกคนที่มาเยี่ยมเมืองไทย(ปกติพี่อยู่เมกา) ก็เลยนัดกินข้าวกันเฮฮา
ก่อนไปเจอพี่ปุ๊กไปมาบุญครองมาซื้อดีวีดีมาดูแก้เซ็ง ไม่เท่าไหร่หรอก 16 แผ่นเอง(กะตั้งร้านดีวีดีเลยมั้ยเนี่ย)
(friends season6+7 10แผ่น atonement..อยากดูตั้งแต่อยู่โรง happy ending..น้องแนะนำมา fountain..ได้ยินชื่อมานาน live of others..หนังดีประจำปีที่แล้ว hot fuzz..หนังล้อเลียนตำรวจคู่หูชั้นดีจากผกก.shaun of the deaที่ล้อหนังซอมบี้ได้เยี่ยม crash..ม้ามืดออสการ์ปีมะโว้ )
จากนั้นเลยเถิดไปซื้อสูทและส้นสูง เพราะต้องใส่ทำงานวันรุ่งขึ้น
ซื้อหนังสือสองเล่ม(คาราวานนางฟ้า+kitchen)กะสมุดและปากกา(muji)
ยังไม่พอเดินโฉบนารายาได้กระเป๋ามาอีกสองใบ(แบบเดียวกันเด๊ะ..คนละสี)
ถือเป็นวันช้อปหนักในรอบเดือน
.........................................................
วันรุ่งขึ้นเริ่มงานวันแรก... ขอถอนหายใจ1รอบก่อนเล่า
เฮือก!!
งานนี้คืองานที่งานbangkok jewelry show
จริงๆเค้าคัดคนไปนานชาติแล้ว..ซึ่งแน่นอนว่าพลอยไม่ได้สมัครไป แต่ที่มาทำได้เพราะอยู่ๆก็มีคนนึงเบี้ยวงานดื้อๆ เลยโดนเพื่อนดึงไปทำ
เพื่อนเล่าว่าพี่ที่คัดเด็กถามย้ำ3ตลบว่า ...เพื่อนน้องภาษาดีมั้ย(ดีมากค่ะพี่) สวยมั้ย(สวยมากค่ะพี่..อันนี้มันตอมาก) และอื่นๆอีกเยอะ... ในที่สุดพี่ก็เชื่อใจเพื่อน(คิดผิดมาก).. โทรมาสัมภาษณ์พลอยทางโทรศัพท์(ฟังยากมาก)เป็นสำเนียงอังกฤษจ๋า(ฟังยากโคด) และรับพลอยทำงานซะงั้น..รับเอาวันนึงก่อนงานเลย เปรี้ยวมากๆ
งานนี้มีคนทำประมาณ60คน แบ่งเป็นส่วนต่างๆทั้งinfo แล้วก็มีบริการชากาแฟ มีประจำรถ ประจำบู้ธ เยอะแยะมากมาย ตอนแรกโดนจัดให้ไปเป็นinformationส่วนthe end of the worldคือไกลโพ้น..แทบไม่มีคนเดินผ่าน ก็นะ พี่เค้ารับเรามากระทันหันหน้าตาก็ไม่เคยเจอกัน
วันแรกที่ทำงานก็..ไปสาย(เพราะรอเพื่อน) ไปถึงรีบแต่งตัวแต่งหน้า..ขออวดชุดก่อน
(ถ้าพองกว่านี้ก็เป็นโคมจีนแล้ว)
แต่งหน้าเสร็จปุ๊บก็แจ๊คพอตแตกเลย โดนเรียกเป้น1ใน5คนให้ไปรับแขกกิติมศักดิ์ที่หน้าประตู ยืนยิ้มมม ไหว้ โดนถ่ายรูปอยู่ชั่วโมงกว่าๆ จากนั้นถึงได้กลับเข้าตำแหน่ง คอยตอบข้อมูลทิศทางไปตามเรื่อง อยากจะบอกว่าง่วงนอนและเมื่อยขาสุดๆ
มีพี่ผู้หญิงที่มาเดินเที่ยวงานมาติดต่อไปเป็นพริตตี้ในสังกัด..แอบงงเล็กๆ พี่เค้าติดต่อพลอยกะอีกคนนึงที่หน้าตาเหมือนโอเด็ตมากๆ.. เหมือนจะเลือกผิวสองสีไปทั้งคู่..ก็ดี..อยากได้งานทำ
เลิกงานเฮียฮง..แฟนของใหม่มารับ ส่งถึงห้องเลยใจดีมาก
ถ่ายคู่ใหม่..ชอบชุดใหม่มากกว่าอ่ะ
behind the scene
กลับบ้านวันนั้นหลับสงบสลบเหมือด เพราะยืนยาว8โมงกว่ายัน6โมงเย็น ที่สำคัญchallenger hallที่impactมันกว้างไปไหนวะ!! วิ่งไปกลับรอบนึงนี่ระยะทางพอๆกับmini marathon
................................................................
วันที่สอง...
พอเดินเข้าไปพี่ที่ดูแลเดินมาเรียก..หญิงๆ เราก็ไม่หัน..สรุปเค้าเรียกเรานั่นแหละ อยากบอกว่าคุณพี่เรียกชื่อผิดมาสองวันแล้ว วันแรกก็เรียกว่าจอย -"-
วันนี้พี่เค้าให้ย้ายไปอยู่ประตูกลาง..ทางเข้าหลัก คนเยอะสุดๆ เวียนหัวมากๆ ปัญหาร้อยแปด ใครว่างานแบบนี้มันสบายขอเถียงเลย เพราะนอกจากเมื่อยขา เมื่อยปาก(ทั้งยิ้มและพูด) ยังปวดสมอง เพราะบางทีแขกไม่พอใจอะไรไม่รู้จะลงที่ใครก็ด่าเราก่อนเลย..เซ็ง
วันนี้เจอพี่เอ็มแบบงงๆด้วย..พี่แกพาแม่มาเดินดูงาน
ตอนเย็นๆแขกซา ไม่มีอะไรทำ ด้วยความไฮเปอร์เลยสอนเพื่อนๆพับกระดาษ
จริงจังกันมากๆ
มากๆ
มี2แบบคือลิลลี่กะดอกบัว
ตอนเย็นเลิกงานมีthank you party เป็นบัฟเฟต์ที่ใหญ่และคนเยอะมาก
เราก็แหวกฝูงชนเข้าไปตักกินอย่างองอาจ แถมตักเยอะด้วยอาศัยว่าหน้าตาหิว(มาก) ตักมาทั้ง.....
ปลาดิบ3จาน(โออิชิด้วยนะ) หมูย่างเมืองตรัง
ก๋วยจั๊บสองจาน ข้าวหมูแดง อาหารอินเดีย ไอติมกะทิ ก๋วยเตี๋ยวน้ำตก
กินเสร็จนั่งเล่นเพลินๆรอเพื่อนๆอยู่..มีลุงใส่สูทมาถามว่าน้องเป็นmcหรอครับ(ป้าดดด...หน้าให้ขนาดนั้น) ก็บอกเค้าว่าเปล่าเราเป็นinformationเฉยๆ เค้าก็ถามว่ารับงานmc,prettyมั้ย..ก็ตอบไปว่ารับกระปริบกระปรอย..เค้าก็สนใจจะเรียกใช้โอกาสหน้า เค้าขอเบอร์ก็ให้ไป..ยังงงๆว่างานหรือเนียนจีบ
.................................................................................. วันที่สาม..
วันนี้ย้ายที่อีกแล้วไปประจำตรงhot vote เป็นที่ให้voteเครื่องประดับที่เค้าส่งประกวดกัน
ใหม่มันแอบโวยวายว่าทำไมพลอยเป้นคนเดียวที่ได้เปลี่ยนงานทุกวันย้ายไปนู่นมานี่ พี่เค้าตอบมันไปว่า..เธอได้อย่างเค้ามั้ยล่ะ
มองหน้ากันงงๆว่าพี่เค้าหมายความว่าไงฟะ ไปอยู่ตรงhot voteก็สนุกดี เพราะผู้ชายบู้ธตรงข้ามน่ารัก
พอเพื่อนที่นั่งด้วยกันเดินไปเข้าห้องน้ำ เค้าก็เดินมาคุยด้วย ปรากฎไม่ได้ตั้งรับภาษาอังกฤษสำเนียงญี่ปุ่นเลยฟังเค้าไม่ออก..pardon?ไป3รอบ เค้าเลยหมดความอดทนเดินจากไปในที่สุด
ฮาๆ
เพื่อนไปห้องน้ำเดินกลับมาบอกว่าอีตานี่เมื่อวานก็จีบเพื่อนอีกคน
เลิกงานไปกินข้าวกะใหม่และเฮียฮงที่pinocchio
อร่อยดี
.......................................................
วันที่สี่
วันนี้ใส่สูทแทนชุดไทยซะที
วันนี้ย้ายกลับที่เดิมเพราะเพื่อนลาหยุด ไปอยู่ไกลโพ้นทะเลอีกครั้ง นั่งหลับไปครึ่งเวลางาน
งานที่สุกที่สุดคือเรียงหนังสือ เรียงใหม่จัดใหม่หลายรอบ..แก้เบื่อ
อันนี้แบบพัด
แบบหอเอียงปิซ่า
แบบบันไดวน
อันนี้แบบนี้(หมดมุขคิดไม่ออกเว้ย)
ว่างๆก็เดินไปเนียนกินไส้กรอกกะกุ้งพันเบคอนรวมถึงคาปูชิโน่ที่เค้าจัดมาบริการลูกค้า จบงานอ้วนพีแน่ๆ
ตกเย้นมีผู้ชายคนนึงเดินมาคุยด้วย เดินมานึกว่าจะถามข้อมูลอะไร แกพูดคำแรกเลยว่า..entertainment เราก็..??!!!??? เค้าก็ประมาณว่า..entertainment in thailand เราก็..pub barอะไรหรอคะ สื่อสารกับอังกฤษสำเนียงจีนอยู่พักนึง..เฮียแกทำท่าประมาณว่า..รอเดี๋ยวๆ จากนั้นแกหายไป2นาที กลับมาพร้อมยิ้มแฉ่งและ..talking dictionary(จริงจังวุ้ย) จากนั้นก็คุยกันไป กดกันไป อลังการ สรุปความว่าเค้าเพิ่งจบจากKwangjao University ก็คุยๆขอemailพลอยไป แล้วก็ให้ไอ้เจ้านี่มาเป็นที่ระลึก
(beijing..olympic..luck เค้าพูดประมาณนี้)
ก่อนไปแกพูดกะเราว่า i find you!i find you! งง..what the heck does it mean?!
พอพี่แกเดินไปได้2นาทีก็..เราเริ่มหาวกะลังว่าจะหลับ ปรากฎแกโผล่มาใหม่พร้อมกล้องถ่ายรูป เลยถ่ายรูปคู่แกโดยฝีมือพี่ยามไป1รูป
ขำดี
วันนี้เฮียฮงไม่มารับ เลยไปสยามกับใหม่ ไปลองชุดที่ตัดไว้..
that dress..
ดูคร่าวๆไปก่อนยังไม่เสร็จดี
...............................................................
วันที่5
วันนี้คุณพี่เดินมาเรียกอีกแล้ว..น้องหญิงๆ เอ่อ..พี่..หนูชื่อพลอย(นี่วันที่5แล้วนะคะ)
วันนี้ได้งานใหม่อีกแล้ว คือไปเดินสอบถามความคิดเห็นต่องานตามบู้ธต่างๆ พี่เค้าบอกถ้าพี่เดินมันคงไม่ตอบ น้องๆไปเดินให้ทีนะ.. เอ่อ..ถ้าเป็นหนูถามเค้าจะตอบกันจริงป่ะคะพี่..แน่ใจแล้วหรอ
หน้าตาแบบพวกหนูเนี่ยน้า..
ชอบงานนี้มากๆเพราะระหว่างทางก็เดินดูงานกับเครื่องประดับ(และผู้ชายหล่อๆ)ไปด้วย พอช่วงบ่ายพี่ปล่อยให้ช้อปในงานได้ก็เดินจูงมือกะใหม่ไปซื้อเครื่องประดับเป็นที่เพลิดเพลิน
ได้ของมาดังนี้...
ต่างหูหัวใจตุ้งติ้ง แสบตามากเพชร(ปลอม)สว่างเหลือเกิน..อันนี้140เท่าน้านนนน
setสร้อย+ต่างหู...33บาทค่ะท่าน!!!
นี่ก็33บาท
สร้อยผีเสื้อ..450บาท
เซ็ตนี้คือhighlight...เอาไปใส่กะชุดที่ตัดมา สวยมาก คริสตัลของสวารอฟสกี้
สรุปงานนี้เหมือนทำฟรีเลย ค่าแรงกลายเป็นค่าพวกนี้ไปหมด
-"-
chilling after work
เสร็จงานไปกินพูลสิน
อร่อยและถูก สุดยอด
ใหม่กะเฮียฮง
............................................................................
รูปนี้ชื่อว่า..
ขนตาจริงค่ะ..ไม่นิยมของปลอม
5555
.......................................................................